عکس های برگرفته از کتاب" ۴۴ روز: ایران و دگرگونی جهان " اثر دیوید برنت (David Burnett).
تهران ۱۶ ژانویه ۱۹۷۹: دم بوئینگ ۷۰۷ شخصی شاه که خم می شود تا سلطنت را به تبعید ببرد.
تهران، ۱۶ ژانویه ۱۹۷۹: جشن و شادمانی مردم پس از رفتن شاه.
تهران، ۱۶ ژانویه ۱۹۷۹: راهپیمایان در حال حمل پوسترهای آیت الله خمینی. پس از خروج شاه با چشمان گریان ندای "مرگ بر شاه" در سرتاسر شهر تهران شنیده می شود.
۱۶ ژانویه ۱۹۷۹ تهران:پس از رفتن شاه، شادمانی برای تمام طول شب در پایتخت ایران ادامه داشت.
تهران، ۲۴ ژانویه ۱۹۷۹: درگیری طرفداران شاه و قانون اساسی و خمینی
(راست) تهران، ۲۶ ژانویه ۱۹۷۹: زنی در میدان شهیاد در انتظار بازگشت آیت الله خمینی از تبعید است.(چپ) ۱۹ ژانویه ۱۹۷۹ تهران:طرفدار آیت الله خمینی (ره) که لباسش را با تصاویری از قربانیان سرکوب شاه ترئین کرده بر کلاه او نوشته "ای تاج سر بشر، شهید".
تهران، ۲۶ ژانویه ۱۹۷۹: حامیان آیت الله خمینی از حومه پایتخت در مسیر به سمت میدان شهیاد.
تهران، ۲۷: ژانویه ۱۹۷۹: تظاهر کنندگان طرفدارآیت الله خمینی در میدان ۲۴ اسفند در حال فرار برای نجات جانشان از آتش نیرو های ارتش.
تهران، ۲۷ ژانویه ۱۹۷۹: در بلوار شاه رضا طرفدار خمینی تماشاگر تظاهرات است.
تهران، ۲۸ ژانویه ۱۹۷۹: تظاهر کنندگان طرفدار خمینی در میدان ۲۴ اسفند در حال فرار برای نجات جانشان از آتش نیرو های ارتش.
تهران، ۳۱ ژانویه ۱۹۷۹ : یک روز قبل از بازگشت آیت الله خمینی از تبعید، یک بعد از ظهر آفتابی روز چهارشنبه مقابل در اصلی دانشگاه تهران، خیابان ها پر بود از مردمی که منتظر بازگشت او بودند. نیروی های گارد جاویدان که وفادار به شاه بودن به سوی مردم آتش گشودند. جوانی که دستانش را به خون دوستش آغشته کرده است تا شهادتش را به دیگران نشان دهد.
مگر عکسی و یا خاطره ای از تاریخ ایران سراغ دارید که بعدها با دیدنش غمگین نشویم.؟ غمگین ترین لحظه های دیروز هم شیرین تر از فرداست. به قول شما داستان چه شد.؟ انگار این وطن سر قهر گرفته است با ما.
پاسخحذفهرچند ریچارد مورفی(مبدع قوانین مورفی) می گه: "امروز خوشحال باش چون فردا روز بدتری است"!
حذفاما به نظر من تصاویر بسیاری است که با دیدنش نتنها غمگین نمی شوم بلکه قلبم سر شار از شادی می شود؛ مانند لحظه بیرون امدن مرحوم مصدق از دادگاه لاهه پس از پیروزی در پرونده شرکت نفت ایران و انگلیس یا برافراشتن پرچم ایران بر فراز مسجد خرمشهر بعد از باز پس گیریاش یا روزازادی اسرای ایران از چنگ صدام یا روز بازی ایران استرالیا یا بازی ایران امریکا اینها تصاویر شادی هستند که در ذهنیت تاریخی ما نقش گرفته.
اما در مورد مجموعه تصاویر انقلاب،تصور می کنم اگر روزی فرصت شد باید مفصل در موردش بنویسم اما به نظر من انقلاب نتنها حرکت اشتباهی نبود بلکه در مقیاس تاریخی یک کشور جهشی رو به جلو بود، من تصور می کنم پیچیده شدن طومار چند هزار ساله حکومت سلطنتی و جایگزینی با سیستم جمهوری ارزش این همه هزینه رو داشت. نظام حاکم بر کشور اشکالات فراوانی دارد اما تنها سی و چند سال از عمرش می گذرد، در فرانسه به جمهوری حاکمشان می گویند "جمهوری پنجم" و قانون اساسی کنونی در سال ۱۹۵۶ نوشته شد و سیستم کنونی انتخاب مستقیم رییس جمهور در سال ۱۹۶۲ برقرار شده یعنی بعد از حدود ۱۶۰ سال (از ۱۷۹۹ / ۱۷۹۸ سال پیروزی انقلاب فرانسه) نظام حکومتیشان را به صورت مداوم اصلاح کردند و هنوز در حال اصلاح امور هستند.
به همین اعتبار هرچندمن زمان انقلاب حتی به دنیا هم نیامده بودم اما از دیدن این تصاویر حس خوبی از اتحاد یک ملت در برابر نابرابری و ستم حاکمان را برایم تداعی می کند.
تقدیم با احترام